كه آن حضرت را نديده و به خدمتش نرسيده‌اند ، و از طرفى ديگر معتقدان به ابوبكر با ابوبكر همراهند ، گرچه پانزده قرن گذشته است . پس « همراهى » در آيهء مباركه به معناى دوم است . وقتى خداوند متعال امر به همراهى با « صادقين » را به صورت مطلق و بدون قيد آورده است ، پس بايد آن‌ها معصوم باشند . حال براى شناخت « صادقين » در اين آيهء به سراغ روايات اهل سنّت مىرويم ، چرا كه بحث ما با اهل سنّت است . راويان حديث « صادقين » راويانى كه حديث صادقين را روايت كرده‌اند و يا در كتاب‌هاى خويش آورده‌اند بسيارند كه مشهورترين آن‌ها عبارتند از : 1 . مالك بن انس ، امام فرقه مالكيّه ( متوفاى 179 ) ؛ 2 . ابويوسف يعقوب بن يوسف فَسَوى ( متوفاى 277 ) ؛ 3 . ابوبكر محمّد بن عمر جعابى بغدادى ( متوفاى 355 ) ؛ 4 . ابوبكر احمد بن موسى بن مردويه اصفهانى ( متوفاى 410 ) ؛ 5 . ابواسحاق ثعلبى ( متوفاى 427 ) ؛ 6 . ابونعيم اصفهانى ( متوفاى 443 ) ؛ 7 . ابوالقاسم ابن عساكر ، صاحب تاريخ مدينة دمشق ( متوفاى 573 ) ؛ 8 . ابوحجاج جمال الدين مزّى ( متوفاى 742 ) ؛ 9 . جلال الدين سيوطى ( متوفاى 911 ) ؛ 10 . قاضى شوكانى ( متوفاى 1250 ) ؛ 11 . شهاب الدين آلوسى ، صاحب تفسير ( متوفاى 1270 ) .